2 10 Hiob jej odpowiedział: «Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?» W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.
4 21 Czy ich mieszkanie* nie runie? Umrą, lecz nie w mądrości.
8 14 na krótko im [starczy] nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny.